Είχα την ευτυχία, σε μια δύσκολη καμπή της ζωής του, να ζητήσει τη βοήθειά μου, για να αποκαταστήσει μια αδικία που είχε σχέση με το άθλημά του, ο αείμνηστος Ολυμπιονίκης, Αλέξανδρος Νικολαΐδης.
Σήμερα, δυστυχώς, πληροφορήθηκα τον αναμενόμενο θάνατό του, από μια σπάνια μορφή καρκίνου.
Δυστυχώς, η ζωή είναι άδικη και ο Θεός, αν υπάρχει Θεός, τους καλυτέρους τους παίρνει νωρίς.
Διάβασα το μήνυμα – κληρονομιά που άφησε στην ελληνική κοινωνία και ανατρίχιασα.
Δυστυχώς στη ζωή υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη και άνθρωποι σαν αυτούς που εκμεταλλευόμενοι μια οικογενειακή δυστυχία, της μάνας με τα 9 ανήλικα παιδιά και τον τοξικομανή πατέρα, έδιναν 20 και 25 ευρώ, για να ικανοποιούν τη διαστροφή τους μ’ ένα 11χρονο κοριτσάκι.
Ας είναι ελαφρά η γη που θα τον σκεπάσει και μακάρι, αν υπάρχει παράδεισος, να είναι στον παράδεισο.
